Behandeling Nederland

Het grootste deel van de behandeling van Willemijn vindt plaats in Nederland. Omdat zij de categorie hoog risico heeft, ondergaat zij de intensieve gecombineerde therapie in het UMCG te Groningen. Deze behandeling bestaat uit zes chemo's, chirurgie, MIBG therapie, hoge dosis chemo, stamceltherapie, bestraling en tenslotte de immunotherapie in Amerika.  

De chemotherapie is een behandeling met medicijnen die de celdeling in het lichaam  moeten remmen. De therapie dood de tumorcellen waardoor de tumor kleiner wordt en de uitzaaiingen worden aangepakt. Chemotherapie wordt toegediend via een infuus of injectie. Willemijn heeft aan het begin van de behandeling een VAP gekregen. Dit is een klein kastje onder de huid waar aan een slangetje zit dat in de grote ader uitkomt. Via de VAP kan de arts chemo toedienen en bloed afnemen zonder steeds opnieuw in een bloedvat te prikken.

 

Helaas kent de chemotherapie naast het gewenst resultaat op de turmorcellen ook bijwerkingen. De chemo's hebben effect op de bloedcellen (lage bloedwaardes), de slijmvliezen, de huid en het haar. Ook het afweersysteem vermindert waardoor Willemijn extra vatbaar is voor infecties.

 

De MIBG scan is scan om te kijken of er nog neuroblastoomcellen aanwezig zijn in het lichaam. MIBG is een stof die selectief door de tumorcellen wordt opgenomen. Na deze scan komt de hoge dosis chemo. Dit is een extra zware kuur omdat de hoge dosis chemo het immuunsysteem volledig plat legt. Het doel is om eventuele niet-zichtbare tumorcellen op te ruimen. Zieke cellen maar ook gezonde cellen in de beenmergholte worden vernietigd. Hierdoor wordt de weerstand nog minder en treedt er meer vermoeidheid op.

 

 Na de hoge dosis chemobehandeling vindt er daarom de stamceltransplantatie plaats. Al in het begin van de behandelingen worden gezonde stamcellen geoogst. Deze worden via een infuus weer in haar lichaam terug geplaatst. Dit zijn gezonde, goedwerkende stamcellen en zij kunnen verschillende typen bloedcellen maken en zorgen voor herstel van het beenmerg. 

 

Als laatste onderdeel van de behandeling in Nederland worden de restanten van de tumor verwijderd door ± 20 bestralingen. Het is wel een vervelende behandeling omdat het kind alleen in een grote ruimte is en onder een groot apparaat moet het kind elke keer onder narcose worden gebracht. Ook bestraling kent bijwerkingen. De bestraalde huid kan op den duur irriteren en branderig aanvoelen.

 

Na deze behandeling zes maanden lang extra Vitamine A. Dit vertraagt de groei van de neuroblastoomcellen en verkleint de kans op terugkeer van de ziekte. Echter dit is alleen effectief bij minimale restjes tumorcellen.

Zodra Willemijn 'schoon' is moet zij voor een immunotherapie naar Amerika (zo'n 85 dagen na de stamceltransplantatie). Deze therapie is een nabehandeling die de 20% kans op genezing in Nederland nog eens met 20% vergroot. Van deze nabehandeling is bekend dat deze zwaar is en al bij het ondergaan ook zeer pijnlijk voor het kind is. Door de bijwerkingen maken lang niet alle patiënten de behandeling af. 

De behandelingen in Nederland zijn al zwaar en zeer belastend voor het gezin. Laat staan in Amerika. Voor het herstel maar ook voor het verwerkingsproces is daarom de steun en nabijheid van het hele gezin onmisbaar.  Om dit te kunnen realiseren is Stichting Willemijn’s Wens opgericht.